Goede vrijdag

Goede vrijdag

Onze ogen worden gevangen door dit kruis.
De brokstukken van deze wereld houden het opgericht.

Wat heeft dat met mij te maken?
De rode bloemen brengen de hartenkreet van Jezus in herinnering:
Vader, neem deze beker van mij weg.
Maar laat niet wat ik wil, maar wat U wilt gebeuren.”

Blijft dit kruis ook opgericht door de brokstukken van mijn leven?
Wonderlijk hoe die vraag even pijnlijk als uitnodigend kan zijn.
Durf ik de steen die op mijn hart drukt hier achter te laten?
Hoef ik mij er niet langer aan te vertillen? 

Dan brengt iemand één steen, samenballing van verdriet en lijden, en legt die neer aan de voet van dit kruis.
Iemand anders voegt haar steen daarbij en zo volgt steeds opnieuw één steen. 

Die ene mens weet wat daar wordt neergelegd… en God weet het.